Seizoenen

Geschreven door: Marie-Anne

“Voor alles is er een vastgestelde tijd, en er is een tijd voor elk voornemen onder de hemel.” Prediker 3:1

Geïnspireerd door een preek afgelopen zondag, ga ik achter mijn laptop zitten. Het is dan ook wel echt lang geleden dat ik de tijd heb genomen om even rustig een blog te tikken. Er gebeurt ook zoveel, het kan soms gewoon niet onder woorden gebracht worden. Maar goed, de afgelopen weken ben ik al een paar keer begonnen, het lukte niet echt. Ik had wat ideeën, maar geen inspiratie. Geen ruimte in mijn hoofd misschien. Geen tijd, geen puf, en geen prioriteit. Tot gisteren. Alles wat ik de afgelopen weken had willen tikken, zeggen of persoonlijk wilde (terug) appen aan mensen, vielen als een soort van puzzelstukjes in elkaar. Ik dacht steeds maar: “Ja, zo is het! Dit moeten anderen weten! Dit is de God die ik dien!”

En dus zal ik proberen de afgelopen weken en maanden in één simpele blog te zetten. Eén blog voor zoveel woorden, zoveel gebeurtenissen. En de laatste blog vanuit Afrika. Over ons werk aan boord, tenminste. Want wie weet wat de toekomst nog brengt en wie weet ga ik wel door met blogs schrijven😊

Voor nu is het in ieder geval de laatste blog die ik in Afrika typ. Afrika, het continent waar we misschien niet direct verliefd op geworden zijn, maar wat wel diep in ons hart zit. Afrika, de verschillende landen erin, culturen. Groter dan Europa, met nog meer verschillende landen erin. Afrika, de mensen waar we wèl verliefd op geworden zijn. De chaos, de warmte, de geuren, de kleuren, de geluiden. Zullen we ze kunnen vasthouden? Al die verschillende mensen die we ontmoet hebben, zullen we over een paar jaar nog weten wie ze zijn, wat ze deden? De daycrew, werkers in de haven, marktkooplui. Zullen we ze niet vergeten? De patienten, de verhalen, het spelen en huilen. Zal het een verhaal worden wat we anderen vertellen? Wat we meedragen in ons hart? Wat ons gevormd heeft en wat ons geleerd heeft dat we als mensen elkaar nodig hebben!

Welk verhaal zullen we vertellen bij thuiskomst, vroeg iemand pas. Welk verhaal? Misschien het verhaal dat we gestreden hebben, geleden hebben, gefrustreerd waren, gehuild hebben, verloren hebben, aangevallen zijn, intens machteloos gevoeld hebben? Of zullen we vertellen van dat we geraakt zijn, gelachen en omarmt hebben, diepe blijdschap gevoeld hebben? Als community voor en om elkaar heen gestaan hebben in goede en slechte tijden? Genezing gezien hebben?

Wat voor verhaal zullen wij vertellen, wat is ons verhaal?

Het houdt mij bezig. Want, zoals in de preek aangehaald werd, is ons leven een beetje zoals seizoenen. Heerlijk om foto’s te zien van de lente in Nederland! Het warme weer wat in aan tocht is, wat mensen blij maakt. De foto’s van prachtige bloemen, filmpjes van natuur. Daar kunnen we erg van genieten! Bijna iedereen wil altijd graag mooi weer (nee, geen regen a.u.b. en al helemaal geen winter) De regen, waarin je niet fijn voelt en alles koud en nat aanvoelt. De winter waarin je denkt dat het nooit meer zomer gaat worden. En toch, is ons leven ook niet zo? Iedereen wil graag alleen periodes hebben van blijdschap, anderen helpen en vooral niet tijden waarin veel verdriet is, en waarin het soms zo somber kan zijn dat je denkt dat je nooit meer blij kan zijn. Toch gaat het verder, het gaat van het ene seizoen in het andere seizoen. Wat, als je alleen maar vast wil houden aan één seizoen. Alleen blijdschap. En als er verdriet komt, winter in aantocht is, probeer je in alle macht alles vast te houden van wat van de zomer is. Je houdt je zomerjas aan, en trekt je herfst en winterjas eroverheen. En als het winter geweest is, trek je niet alles weer uit, maar je trekt de lentejas eroverheen. Als je dat voor langere tijd volhoudt zal je er niet uit zien, met zoveel jassen aan. Maar meer nog, doordat je steeds elke seizoen in je leven zo krampachtig vasthoudt, kun je op den duur niet meer. En daarom, loslaten. Meegaan in de seizoenen. Rouwen, wanneer je rouwen moet. Blij zijn, wanneer je blij moet zijn. Prediker 3 is daar ook zo’n mooi voorbeeld van. Voor alles is een tijd. Alles heeft zijn seizoenen. Maar daardoorheen is er één ding dat vast staat en vast blijft staan! Alles wat God doet is voor eeuwig. Wat er nu dus is, was er al. En wat er zal zijn is allang geweest. Met één doel, dat we alles in Zijn hand geven en ontzag hebben voor Hem. Die elk seizoen in ons leven erbij was. Regen- en droogteseizoenen. Hem die met de mensen en missie doorgaat. En in dat vertrouwen leggen we binnenkort ons werk bij Mercy Ships neer.

Dit weekend hopen we te gaan varen. Veel afscheid is er al geweest en zal nog komen. Maar ook zien we uit naar een vakantie terwijl we terugrijden naar Nederland, het “kleine kikkerlandje”. We hopen ons voorlopig te gaan settelen in de buurt van Rotterdam.

En ja, afscheid is zwaar, maar we zien er ook weer naar uit om weer meer tijd met vrienden en familie door te brengen. Gods werk gaat door. Met nieuwe mensen, of andere missies, doelen. Maar als laatste wil ik nog graag één ding meegeven om over na te denken, voor ieder persoonlijk.

God gebruikt mensen voor Zijn hoger doel. Hij wil jou en mij en de middelen gebruiken en inzetten om wonderen te doen in iemands leven, zoals olie in het kruikje van de vrouw (2 Koningen 4) of de broden en vissen van een kleine jongen (Markus 6). God werkt door ons heen. En wat heeft de Heere jou gegeven aan broden en vissen? Geld, tijd, kennis? Zet het in, in het geloof dat God het gebruikt voor Zijn groter doel, en voor uitbreiding van Zijn Koninkrijk. Denk niet te klein. De jongen had maar een paar broden en visjes, maar het werdt een grote zegen voor velen. Maar laat Hem je leiden, omdat Hij het waard is om voor en met te leven!

“Loof de HEERE, mijn ziel, en al wat in mij is, Zijn heilige Naam. Loof de HEERE, mijn ziel, en vergeet niet een van Zijn weldaden.” Psalm 103:1-2

Gebedspunten:

We vragen jullie om mee te bidden voor:

• Behouden vaart naar Cádiz, Spanje
• Troost in het verdriet van afscheid nemen en vanwege het verlies van een crew member en collega aan boord
• Nieuwe mensen mogen aanmelden om dit prachtige werk te gaan doen
• Permanente huisvesting voor de langere termijn
• Een goede transitie naar Nederland

Na onze blog, heeft de TFC ook nog een blog gemaakt. Een hele uitgebreidde dit keer, dus ik zou zeggen; Lees maar lekker door! 

                                                            Verslag sponsortocht

Het is zaterdagochtend vroeg als de TFC de lunchpakketjes in huize Van den Hil aan het klaar maken is voor de sponsortocht. De zon schijnt en de warmte is al goed te voelen. Het belooft een mooie zonnige dag te worden. Echt Afrikaans weer, waar Marie-Anne voor gebeden heeft (want dan voelen wij ook eens wat zij altijd voelen).
De koffie, thee en fris met gebak staan al klaar. Laat de mensen maar komen.
Om 10.00u komen de eerste mensen al binnendruppelen. Na aanmelden krijgen ze het puzzelblaadje mee en eventueel een lunchpakketje. Ze starten eerst met een filmpje die Marie-Anne met de jongens op de Global Mercy heeft gemaakt. Sommige vragen zijn wel erg moeilijk. Maar vol goede moed gaan de sponsorlopers op pad. Sommigen gaan letterlijk de uitdaging aan en lopen de grote route met een rondje extra.
Onderweg moeten er letters gezocht worden, opdrachten worden gemaakt en puzzels opgelost worden om zo tot de oplossingszin te komen: FAMILIE KORTLEVEN TERUG NAAR NEDERLAND.

Halverwege de route is er een stop bij de kinderboerderij waar de kinderen genieten van de speeltuin en de dieren en de ouders genieten van een kop koffie, fris met iets lekkers. Dan wordt de route weer voortgezet voor de laatste loodjes. En niet te vergeten een filmpje of foto te maken om Marie-Anne te feliciteren met haar verjaardag.

Om 11.30u komen de eerste sponsorlopers aan. Wat een toppers. Die hebben wel een ijsje verdiend en met dit mooie weer is dat helemaal feest. Maar ook de rest krijgt allemaal een ijsje. Want iedereen die meegedaan heeft is een topper.

Als alle puzzelblaadjes, foto’s en filmpjes zijn ingestuurd buigt de jury zich over wie de winnaar gaat worden. Het is een lastige keuze, want iedereen heeft zijn/haar best gedaan. Maar toch moeten we een keuze maken uit de mensen die de correcte zin bij elkaar gepuzzeld hebben. Uiteindelijk hebben we 3 winnaars.

Winnaar 1 is groep Eva voor:  doorzettingsvermogen	Winnaar 2 is familie Engelbracht en Joanke voor:  originaliteit	Winnaar 3 is familie De Visser voor: oplettendheid
Zij klommen zelfs de skiberg op na het lopen van de lange route!	Zij hadden niet alleen een foto ingestuurd maar ook een filmpje met heus ‘kippenverjaardagslied’.	Zij hadden de meeste goede antwoorden bij het filmpje.

Gefeliciteerd! De winnaars ontvangen een echt Sierra Leoons prijsje. Hieronder nog wat foto’s om de sfeer te proeven.

Steun aan Guido en Marie-Anne

Als TFC vinden wij het heel fijn dat u bij de familie Kortleven betrokken bent. Sinds hun vertrek, zo’n 6 jaar geleden, is er steeds een trouwe achterban geweest die kaartjes stuurde, voor hen bad en zorgde voor voldoende financiële middelen zodat Guido en Marie-Anne, die al die jaren als vrijwilliger werkten, in hun levensonderhoud konden voorzien.

Aan uw financiële steun mag binnenkort een einde komen. Dat heeft een verheugende reden: Guido heeft een baan! Per half augustus komt hij in dienst van de opvolger van het bedrijf waar hij werkte voorafgaand aan hun uitzending.

Financiële steun stopzetten – hoe en wanneer?

Mocht u de familie Kortleven in de afgelopen jaren zelf met een periodieke overboeking hebben gesteund, dan kunt u deze per september intrekken.

Wanneer u aan Mercy Ships een machtiging tot automatische incasso hebt verstrekt, dan moet u deze ook via Mercy Ships stopzetten. Ook dat kan per september aanstaande. Dat gaat het makkelijkst via de website van Mercy Ships: www.mercyships.nl/contact/machtiging-wijzigen-of-stopzetten/. U kunt er via deze link ook voor kiezen om Mercy Ships zelf (algemeen) te gaan steunen.

Financiële steun – laatste loodjes

Tegelijkertijd zullen Guido en Marie-Anne juist de komende tijd voor hoge kosten komen te staan. Denk hierbij aan:

• De terugreis naar Nederland;
• Het kopen van een auto;
• Het huren en inrichten van een huis (we zijn heel blij dat er een huurhuis is gevonden voor de komende maanden!);
• Op termijn zou het fijn zijn als er een huis aangekocht kan worden. U begrijpt: vergeleken met 6 jaar geleden zijn de huizen heel veel duurder geworden. Op dit moment lijkt alleen een klushuis in aanmerking te komen, en klussen kost veel geld;
• Een terugkeerkeuring (medisch);
• Een debriefing (week waarin onder professionele begeleiding wordt gewerkt aan de mentale verwerking van de uitzending en de terugkeer).

Vanaf de uitzending in 2019 tot en met het einde van 2024 waren de inkomsten uit giften en acties zo goed als voldoende om de kosten in diezelfde periode te dekken. Daarvoor zijn we heel dankbaar!

Maar het betekent ook dat de kosten in 2025 gedekt moeten worden uit de inkomsten die in 2025 worden ontvangen.

Financiële steun laatste loodjes – helpt u mee?

Mocht u door middel van een eenmalige gift bij willen dragen aan de kosten rondom terugkeer, dan wordt dat zeer op prijs gesteld! U kunt dit het makkelijkste doen via Mercy Ships (= een ANBI), via de QR-code hiernaast, of via deze link: www.mercyships.nl/bemanning/guido-en-marie-anne-kortleven/ of u kunt zelf een gift overmaken via IBAN NL75 ABNA 0411 4677 78 t.n.v. Mercy Ships Holland. Zet u daar dan 5181 Fam. Kortleven in het opmerkingenveld.

Praktische steun

Wellicht denkt u: ik zou ook best de handen uit de mouwen willen steken om Guido en Marie-Anne te helpen. Dat kan!

De planning op dit moment is dat Guido en Marie-Anne rond 18 juli terugkeren in Nederland. Tussen het moment van schrijven van dit stukje en deze terugkeerdatum zijn we als TFC vooral druk met het inrichten van het huurhuis. Dit huis staat in Ridderkerk.

Hebt u tijd, zin en energie om in de komende weken te helpen, bijv.

• Door meubels ergens op te halen die door mensen zijn toegezegd of via Marktplaats kunnen worden gekocht?
• Door uw eventuele aanhangwagen of busje ter beschikking te stellen voor dit soort transport?
• Door het huis schoon te maken zodat het woonklaar is op 18 juli?

Als TFC hebben wij een appgroep opgericht waarin u, als u dat wilt, kunt deelnemen. Als er concrete vragen zijn voor hulp, zetten wij die in de appgroep. U kunt dan per vraag beslissen of u wel of niet in de gelegenheid bent om te helpen.

Wilt u deelnemen aan deze appgroep, of twijfelt u of dat iets voor u is terwijl u wel wilt helpen, of heeft u andere ideeën over praktische hulp? Neem dan contact op met de thuisfrontcommissie via Elize van Bree, 06 - 81 63 76 05 of via [email protected].

Morele steun

Als het gezin Kortleven straks weer in Nederland arriveert, zal dat niet meteen als ‘thuis’ aanvoelen. De afgelopen zes jaar is het schip immers hun thuis geweest. Zeker voor de jongens, die (meer) dan de helft van hun leven aan boord hebben gewoond!

In deze moeilijke fase kunt u hen ondersteunen door voor hen te bidden. De gebedspunten staan elders in deze blog.

Post voor het gezin Kortleven kunt u niet meer sturen naar Mercy Ships. Mocht u op die manier willen meeleven, dan kunt u dat via de digitale wegen doen. Het tijdelijke adres delen we nu niet in de blog omdat als iets op internet komt, het er moeilijk weer af te krijgen is.

Guido en Marie-Anne hopen ook na terugkeer nog enkele keer een blog te schrijven over hun wel en wee. Zo kunt u toch op de hoogte blijven.

Tenslotte danken wij als TFC, mede namens het gezin Kortleven, u heel erg hartelijk voor al uw steun in de afgelopen jaren, op welke manier dan ook!